Bilinmez bir öykünün azabının son demi
Kim bilir hangi sokakta nerede bıraktım gölgemi
Unutmuş gibiyim aslında ben bu günde ölmeyi
Hatırla ve hatırlat bulursan bana da sevmeyi
Şimdi tükenmez kalemleri tüketir oldu nameler
Sıktı yalan dolan getir vursun gerçekler
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta