Dünyada yerim olduğuna inandırdın önce,
“her şeyde ve hiçbir şeyde Payın var” dedin
Yeter ki yüzünü yitirme!
Sonra elime tutuşturduğun acıların tütsüsü oldu,
Bütün sığınaklarımı elimden aldın bir bir…
Dillendikçe döküldü kurumuş sözcükler…
Acıların çentiği anılarımda,
ne olur kim olduğunu bilsem pia'nın
ellerini bir tutsam ölsem
böyle uzak uzak seslenmese
ben bir şehre geldiğim vakit
o başka bir şehre gitmese
otelleri bomboş bulmasam
Devamını Oku
ellerini bir tutsam ölsem
böyle uzak uzak seslenmese
ben bir şehre geldiğim vakit
o başka bir şehre gitmese
otelleri bomboş bulmasam




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta