Dünyada yerim olduğuna inandırdın önce,
“her şeyde ve hiçbir şeyde Payın var” dedin
Yeter ki yüzünü yitirme!
Sonra elime tutuşturduğun acıların tütsüsü oldu,
Bütün sığınaklarımı elimden aldın bir bir…
Dillendikçe döküldü kurumuş sözcükler…
Acıların çentiği anılarımda,
Biz ne zaman içsek,
Köfte geç gelir
Ve oturur muhabbetin terkisine
Çıplak bir efkar sözcüğü
Biz ne zaman içsek,
Devamını Oku
Köfte geç gelir
Ve oturur muhabbetin terkisine
Çıplak bir efkar sözcüğü
Biz ne zaman içsek,




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta