Ne zor ki,tüm yaşanmışıklarım senin üzerine.kimileri acı dolu gülümsemelerde bulur sevdigini.oysa her anımdasın ey sevgili.sabah erken kalkışlarım senin yüzünden.gece soluksuz uyanışlarım gibi.yüreğim yangın yeri.soğuk su serinliğinde sen..şimdi sen bana unut diyorsun ya..bil ki sevgili ne zaman güneş doğmayı unutursa şafak vakti şehrime..ve ne zaman gözlerin doğmazsa gecelerime ay gibi şavkını bırakarak..kim bilir belki o zaman en büyük yalan dökülür sana susamış dudaklarımdan..unuttum derim.Tanrı affetmez.
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta