Gül kokuşlum,
Keklik nakışlım,
Ahu bakışlım
Çorağıma sağanağım duy gayri.
Bu bir şiir değil köhnemiş sevdalara yazılan.
Bir yürek kanaması
Ki zamanın ötesinden sızar da gelir.
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?



