Tanıyamadım Şiiri - Uğur Musab Şahin

Yıllar sonra yine memleketim de,
Doğduğum şehirde, mahallemde.
Aynı evimizin küçük mahallesinde,
Lakin sokağımızı tanıyamadım.

Tek katlı bahçeliydi bütün evler,
Bahçesinde tavuklar ve ördekler,
Futbol oynayan, küçük veletler,
Lakin çocuklarını tanıyamadım.

Binalar iç içe girmiş, dar sokakta
Güneş girmeye zorlanıyor parkta,
İğne atsan düşmeyecek sabah da,
Esnaflarını, caffeleri tanıyamadım.

Kapı önlerinde sıralı lüks arabalar
Bir o kadarı da, gelip geçiyorlar.
Balkonlar boş omuz omuza ağaçlar,
Gençlerini yaşlıları tanıyamadım.

Geçmişten hiçbir iz taşımıyor sokak,
Konuşmak değil, sanki suç susmak,
Başlı başına bir sorun karşıya koşmak,
Bu ince uzun dar sokağı tanıyamadım.

Sokakla, birleşen cadde, adı değişmiş
Caddenin adına “Ulu cadde” verilmiş,
Ortasında uzun bariyer, ikiye devrilmiş
Bu eski “Şeref caddesini” tanıyamadım…
2026