Tanıyamadı Şiiri - Hüseyin Durmuş 3

Ruhda cehennemden bir takıntı var,
Yazık ki cenneti tanıyamadı.
Bu ruh haliyle de sıkıntı duyar,
Rahatı, huzuru tanıyamadı.

Yaşadı yaşamın hayrın görmedi,
Nefsi istese de sefa sürmedi.
Buna çareye de aklı ermedi,
Gel gör ki yaşamı tanıyamadı.

Zaten merakı da yoktu dünyada,
Varsa da allerji yaptı bünyede.
Dünyalı yazıyor benlik, künyede,
Bünyeyi, künyeyi tanıyamadı.

Henüz bir hedefe bizler varmadan,
Ömür geldi geçti, bize sormadan.
Vebali de bize yazar durmadan,
Vebali, günahı tanıyamadı.

Tanıyana kadar bitecek ömür,
Zamanla çürüyor en sağlam demir.
Bir gün vakt'erişir gelince emir,
Durmuş oğlu kendin tanıyamadı.