Tanır Beni, O Şiiri - Eminnur Acar

Tanıyamaz, kimse kimseyi
Her doğan, farklı
Hatta, ikizler, üçüzler dahi
Her kişinin kanı, Kırmızı da var A’sı B’si, vs.si

Beni bir ben tanırım, bir de bilir, Rabbi
Her İnsan, yaşıtları ile olur, mutlu
Ne bilsin, genç ihtiyarın halini
Her yaşın maceraları, farklı

Yaşlı genci bilir, oradan gelmişti
Genç doksanlık neneye der, benden iyisin! sanki
Hala benden hizmet bekliyor diye, üzülür yaşlı
Büker boynunu, bir kâse çorbaya muhtaç iken belki

Sözüm meclisten dışarı!
Bizden sonra, yaşlıların huzur evleri mekanları
İsteseler de, bakamazlar gençler yaşlılarına, bilmeli
Gençler rahatına düşkün, tembellik diz boyu, geçimler, zorlaştı

Her kes çalışmak zorunda, çağa ayak uydurmalı
Ülke de yaşlı çok ise, okuldan çok huzur evleri açılmalı
Beni bir ben, birde bilir, Rabbi
İhtiyara para gerek, o da gençlikte kazanılırdı

İtilip kakılmamam için, para ile her yer lüks otel sanki
Doğduğumuzu bilmedik, ne zaman öleceğimizi de bilemeyiz ki
Belki de gideceğimiz yer, güzeldir dünyadan
Rabbim der, dünyaya sabrettin, kulum, huyun, iyiydi
Yanıma gel, biraz, rahat et şimdi!