ben seni yolların tanıdığından daha iyi tanırım
dağ,taş,dere yalnız yürüyüşünü bilir
ben içini tanırım senin saç dibinden tırnak ucuna
ayrılıkları kaldıramayacak kadar zayıftır kalbin
belli ki daha ilk aşk kazasıdır bu
ciğerlerin metropol kirliliğine dayanmaz yiter gidersin
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Kendine haddini bildirme görüyorum bu şiirde, zaten insana en iyi haddini bildirecek yine kendisidir... Neler saklanır yüreklerde, nelere cesareti vardır yüreklerin.. İnsan kendiyle dertleşmedikçe yapabileceklerinin ya da yapamayacaklarının farkında bile değildir.. Kaleminizden yine çok güzel bir şiir okuttunuz... Kutlarım...
Kaleminize sağlık sayın Melahat Kırtekin...
Kişi en zor kendini tanırmış...
güzel şiir kutladım hoşça sağlıcakla kalın tam puan
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta