Şafak tanrıçasının,
Ufka nağmeler fısıldadığı vakitti.
Yolların
dur durak bilmez
cenderesinde
yorgun argın
küllerinin yittiği vakitti.
Beni kör kuyularda merdivensiz bıraktın,
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.
Devamını Oku
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.




Şafak tanrıçasının,
Ufka nağmeler fısıldadığı vakitti.
Yolların
dur durak bilmez
cenderesinde
yorgun argın
küllerinin yittiği vakitti.
Her şeyin ama her şeyin
görünmeyenden öte
tozdan gerçeklere bezendiği vakitti.
Hiçbir şey göründüğü gibi değildi!
Bazen öyle bir duygu seli içinde boğuluriki.Bir ad veremeyiz.Tanımlayamayız.
Kısacık ama özünde sevda kokan gerçekten çok güzel bir şiirdi.Kutluyorum
Saygılar
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta