Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Cok hayallerimiz oldu, keske kurmasaydik dedigimiz, cok sevgilerimiz oldu keske bu kadar emek harcamasaydim dedigimiz... Pisman olmak zayifliktir. Sairin dilinde guzel, ama kalbinde buyuk yanlisliktir... Unutma, uzuntu saire yakisir, ama pismanligi yazmak baska yasamak baska... Yoksa bu dizeler olurmuydu? Tebrikler, Funda Sag
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta