Bir ömür geçirdim ben,yarını düşünmeden.
Bilemedim sıcağı,soğukta üşümeden.
Hep iyiylik içinde,kötülük düşünmeden,
Daime veren oldum,almayı düşlemeden
Her canlıya yardımı,reva görmüş yaradan,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Eşek dersin çok kızar,Arslan dersin aldırmaz.
Her ikiside hayvan,hepside tam dört bacak.
Güzel sıfatlı insan,ne isterse o olur,
İkilem.,hayvan,insan derken hayat son bulur..
İnsanlar yaşadıkça tecrübe edinirler,hayatı yaşayarak öğrenirler,beşikten mezara böyledir üstadım.Dizeleriniz keyifli ve güzeldi.Yüreğinize sağlık.saygı ile...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta