Bir çocuk gibi ağlamaktı kaybettiğine,
Güneşle küsmekti, üşümekti gecelerde.
Zamanı unutup, yaşamaktı isteksizce.
Her an sığınmaktı imkansız hayallere.
Yeminler etmekti bir daha sevmeyeceğine.
Yağmuru seviyorum diyorsun,
yağmur yağınca şemsiyeni açıyorsun...
Güneşi seviyorum diyorsun,
güneş açınca gölgeye kaçıyorsun...
Rüzgarı seviyorum diyorsun,
rüzgar çıkınca pencereni kapatıyorsun...
Devamını Oku
yağmur yağınca şemsiyeni açıyorsun...
Güneşi seviyorum diyorsun,
güneş açınca gölgeye kaçıyorsun...
Rüzgarı seviyorum diyorsun,
rüzgar çıkınca pencereni kapatıyorsun...




Mutluluğun ayrılıkla nasıl mutsuzluğa dönüşebileceği resmedilmiş gibi şiirle...
İfade güçlü, sözcük seçimi isabetli...
Yüreğinize sağlık...
Selam, saygı ve sevgiler...
Nafi Çelik
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta