Su dünyada en cok sevdigim saydigim insanlardir
En cok ürküttügüm ve kactigim onlardir
Daglarda yasayan yillanlari tanidim anladim
Fakat su insanlari ne anlayabildim
ne de tanidim
Bir bakiyorum melek mi melek, ince mi ince
Bir devran desiyor belirli bir an gelince
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta