Geç kaldığını anladı tan kızı,
Ama elinde değildi bu.
İmkansızlık denizine,
Neden can havliyle dalmıştı ki!
Halbuki geç kalınınca acele edilmemesi gerektiğini iyi biliyordu.
Ama bildiklerini hor görebilecek kadar acemiydi tan kızı...
Kucak kucak keşkelerle,
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta