Tamay Önal Polat a...
Tam ay gülümsüyorken yıldızlardan fal tuttum,
Tut ki sevilenimsin, özlediğimsin Tamay!
Görünmez ışık gibi usulca gönle dolan,
Dolansız dostluğuma konan her tozu yuttum!
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Tam benim doğup büyüdüğüm ilçeden, OLTU'dan... Gerçekten çok anlamlı ve belli bir duruş sergileyen şiirler yazıyor ve dost canlısı değerli Refika Hanım, sizde bu hususu değerince vurgulamışsınız... Selam ve saygılar.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta