tamara dağlarda bir sabah yeli
aşkı alır beni dağlara sürer
kusmuğu hatırlatır yaşam hep bana
gözlerim Ahmet arif’i anar da durur
kalem bana yabancı ben tamara’ya
ne yapsam yutar beni bu karanlıklar
Gel; n'olursun, içimde umûdum tükenmeden!
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..
Devamını Oku
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta