tamara dağlarda bir sabah yeli
aşkı alır beni dağlara sürer
kusmuğu hatırlatır yaşam hep bana
gözlerim Ahmet arif’i anar da durur
kalem bana yabancı ben tamara’ya
ne yapsam yutar beni bu karanlıklar
Çocukluk, o derin ırmak çağrısı
O masal dağında ünleyen gazal
Güz ve hasret yüklü akşam bulutu
Güz ve güneş yüklü saman kağnısı
Babamdan duyduğum o mahzun gazel
Ahengiyle dalgalandığım harman
Devamını Oku
O masal dağında ünleyen gazal
Güz ve hasret yüklü akşam bulutu
Güz ve güneş yüklü saman kağnısı
Babamdan duyduğum o mahzun gazel
Ahengiyle dalgalandığım harman




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta