Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
davetsiz misafirdir hüzün,
adres sormaz,
beklenmedik zamanlarda gelir hep,
bıkmaz usanmaz,
gözyaşıyla beslenir,
beslenir de,
bir türlü doymaz...
................................................
uğruna herşeyi verdiğimizdir hep,
bırakıp giden,
değişmez asla,
dünya döndükçe,
bu düzen...
tamamlanmaz bu dizeler...gece nasıl gündüzü kovalıyorsa gündüz geceyi
kovalar hüzün ve sevinç dizeyi...
sevgiler
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta