Talep etme baharı Şiiri - Dağlar Özügüç

Bir vakitler adını zikreden dilim
Şimdi sükûtun tesbihini çeker oldu
Gönlüm, yıkılmış bir dergâh avlusunda
Yalnızlıkla secdeye varır oldu
Bilirim…
Aşk bazen vuslatla değil
Sabırla kemale erer
Ve bazı yaralar vardır ki
Kabuk tutamaz,ama insanı olgunlaştırır
Ey gönül, artık talep etme baharı
Senin mevsimin hazandır
Lakin bil ki en olgun meyve
Sonbaharın suskun dallarında olgunlaşır
Bunu sana söylemek çok zor
Ben seni kaybetmedim aslında
Seni ebedin sır defterine yazdım
Varsın dünya buna ayrılık desin
Ben bu sevdayı kaderin en latif emaneti saydım