Yürüdü korkusuzca, alnı lekesiz ve pak,
Göklerden süzülen o, bir yıldırım, şimşek bak!
Ne saray emri dinler, ne de sultandan yasak,
Tarihin sinesine saplanmış bir al bayrak,
Talat; eğilmez, bükülmez çelik mızrak!
Görmedi gözleri hiç, ne bir taht ne de yaldız,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta