Talat Şiiri - Mert Svo

Yürüdü korkusuzca, alnı lekesiz ve pak,
Göklerden süzülen o, bir yıldırım, şimşek bak!
Ne saray emri dinler, ne de sultandan yasak,
Tarihin sinesine saplanmış bir al bayrak,
Talat; eğilmez, bükülmez çelik mızrak!

Görmedi gözleri hiç, ne bir taht ne de yaldız,
Yıkılan imparatorluk, ve o dev yapayalnız.
Karanlığı yaran o, ufuktaki son yıldız...
Benzerdi heybetiyle Ergenekon’da dağa,
Hükmetti tek başına, şu kahpe, bozuk çağa!

Gurbetin ayazında, Berlin’de düştü yere,
Sığmadı bu davası, ne göğe ne makbere.
Selam dursun ordular, böyle şanlı askere,
Kanıyla mühürledi, son verdi bu sefere,
Talat’ın yattığı yer, komşudur Peygambere!