Talat Özgen Şiirleri - Şair Talat Özgen

Çelişkiler dünyası
Şu
İnsanoğlu,
Yaşarken
Ölmesini desem

Gidenle
Gidilmiyor ki güzelim
Hayatın işte böyle bir zorunluluğu var
İstemesen de kalıyorsun
Acıların içinde

Zengin daha zengin olurken
Bu düzende
Fakir
Kuru ekmekle
Yetinmek zorunda,

İki dudak arası,
Gel gör
Şu memleketin hal ve durumunu,
İflasın gazabını,
Yaşasan yaşanmıyor

kavuşamamakmış bizim kaderimiz,
bu,
şu yalan dünyanın
bir cilvesi olması gerek,
nedir ki dert hanesine yazmak tüm kahırları
kainata inat

Hayata,
Üç günlük ömür versen de ne fayda
Geçip gider bırakır seni yarı yolda
Derdine kahır katar sabahtan akşama kadar
Gel de sen şimdi sevin yaşıyorum diye,

İnsanlar
Ölmekten korkuyorlar
Tutturmuşlar
Bir
De

Her gün şu çorbayı içmekten gayrı
Kendim için ne yaptım ki
Şu koca ömrü yitirirken,
Yine de yaranamadım
Şu dünyaya

hüzünleri seçtim
gömdüm içime
sessizlik
haykıracak orada
keyfi geldiğince,

dünyanın bir cibilliyeti yok
bulamazsın
da
arama boşuna
insan denilenin komutasın da,