Talat Özgen Şiirleri - Şair Talat Özgen

Sensizliğini ille tadacak
Bir gün
Bu dünya,
Sense
Bundan

Ben
Dünyaya el
Dünya bana yabacı
Bilemem
Ki

Kafamı kurcalıyormuşsun gibi geliyor bana
Kalbime bir kanat mı taktın yoksa,
Uçmasını bilmeyen bir zamansızlık
Kahıra niyaz etse

yalnızlığın kollarında kavak sesleri
yaralar depreşseler de ne fayda
kahra bol kepçe koy be umut
dert hanesi tek çaresi,

inim inim inleyen bir zaman

Meçhuliyete yazıyorum,
Belki diyorum
Pişmanlığa ilaç
Kaderin getirmediğini
Şans götürür

umut ağlar gönül dağlar
denizler köpürür ne çare
sen gittin ben bittim galiba
kalp yüreğe şaşırıp kalır...

sen varsan bende varım

kaybolmak
gerek
hayatta
kaybolmak
kalpte denen yürekte..

bırak beni bensiz kalam
yalanlara meze olam
yaşanacak neler var ki?
dönecekse sensiz dünyam...

sabah akşam gece gündüz

Akıllanmaz insanlarız
Velhasıl
Dinde kayıp
Milliyetçilikte çığlık
Irkçılığın ucu

yalana çömelmiş hayat
makyajını silmeye bile gerek duymuyor
tersten esen rüzgardan da yok bir umut
ne etsin eli mahkum karanlık olunca tık tık...

gıd gıdak diyor zaman