Talat Özgen Şiirleri - Şair Talat Özgen

Yaşam ne ki
Ölüm var iken
Seni senden alıp giden
Şu üç günlük ömürden,

hep
eksik kalacak bir şeyler
bir şeyler
bırak dönsün zaman çarkı
bırak dönsün
bazen acılara namzet

Vakit
Bozma suskunluğu
Her halükarda duyan da yok
Zaten
Kapı gıçırdatmalarından

senin dünyan sana
benimkisi güya
nasıl buluşsunlar
imkasızlıklarda...

geçiyor an ve an

sevdamın boynu bükük
tükendi umutlarım
kaderin karnı büyük
yutacak elbet bir gün...

dağlara kaçsam bile

İnsan/oğlu
Acı çekmiş için mi acep doğmuş
Şu düzenin kahrına
İnat
Her türlü zulüm

anlamsız olunca hayat
kayar ayağının altından
yavaş yavaş sinsice
hiç bir kıymeti yoktur artık
geride bırakacağın acıların
nefessizliğin soluğunda...

Efkarliyim ben yine bu gece
Sensizligim etti bir daha icine
Hüzünlerim almis basini gidiyor
Kahirlar yoldas olmus dertlere

Sessizlik zindanin illeti

sevgi şaka değil
bir gerçek,
kalpten kopan
umutlara koşan
ölüp ölüp dirilen
bir günü ona bölüp

Biliyor musunuz 
Ben
Kafirim
Her türlü dine
Her türlü inanca
Ret ettiğimden gayrı