Talat Özgen Şiirleri - Şair Talat Özgen

Kalbimi sana verdim
Sense bundan bihaber
Bu da benim kaderim
Tahmin edip bil beni,

neden
varım ki
sen yoksan eğer
bak yine sabah oluyor
nerde kahır orda keder
nerden nereye.....

bazen şevkin kırılır
itilirsin bir köşeye
içinde,
uzanmaya çalışırsın
nafile,
varlığı yokluk

Nerdesin ey insanlik
Dize gelen gelene
Sermayenin kulu olmussun
Yüz karasi eke eke

Satilmis ruhlar

neyimize umut
var iken unut
ha ben seni ha sen beni
nerde yağmur orda bulut,

neyimize hayal

İnanmanın hiç bir ehemmiyeti yok
Gerçekliliği
Gibi
Kaybolmanın diyarı
İcabı

insanoğlu
çarmıha gerilmiş gibi
fark etmiyor ha içi ha dışı,
sanarsın
kendini teslim etmişliğin zaruriyeti,
acizlik

ne kadar sevsem de azdır
can tanem dediğim seni
olsa da ömrüm hep kahır
neylerim bu gönlün sesi...

ne kadar sevsem de azdır

konmasın yalana bir tek avanta
haddi hesabı yok koşan koşana
çıkar düzeninin sinsi oyunu
posası da çıkan insanoğluna...

yalana gerek yok kendi örneği

bu aşk değil bir sevda
umuda konulan nokta
yarınlar bizim demek
demir atmak zamana..

bu hayat değil ömür