Talat Özgen Şiirleri - Şair Talat Özgen

Özgürlügün simgesi
Bir kus olup ucmak olsada
Ne ise yarar söylermisin?
Kanadin,kolun kirilmissa

Iste biz insanlar böyleyiz

Calsin o müzik,seni hatirlamam icin
Yansin su yürek,sana aglamam icin
Aksin göz yaslari,kayip günlerim icin
Canim feda olsun,kokladigin o güller icin

Unutamam ben seni,daglar bayir olmadikca

Gecen zaman nedir ki?
Bir ömür icin
Kaybederek gitmek
Sonuna degilmi?

His olmamis gibi

Sevdamla tanismak bir sans oldu bana
Olsanda kollarimin arasinda olmasanda
Cektigim acilarsa gülün dikeni gibi
Bulutlarin arkasina dogan günes misali

Ara sira göz kirpiyorsun sanki aralarindan

Örümcekler örmüsler aglar
Tüm dünyada tüm dünyaya
Kelebekler yakalanmislar
Kanatlariyla bu tuzaga

Özgürlüklerini kaybetmisler

Yeter artik demekle
Gelmiyor sonu
Yüregime diktigin
Özlemlerimin

Bir ates parcasi gibi

Al canımı
Ruhum bende kalsın
Sonsuzluğa itirazım var
Adım çıksada çıban başına...

Avuçlarımda diken

Yazilan yazilmis
Cizilen cizilmis
Ne kaldi ki geriye?
Sorabilirmiyim?

Acab o zaman

Dünyanin carki dönüyor
Öylede,böylede
Sen yanliz bir figuransin
Onlarin gözlerinde

Otamatige baglanmis gibi

Ben
Varsam varim
Yoksam yokum
Yok,
Ücüncü bir yolum