takvim yapraklarına yazılmış hikayemiz,
gözlerimizden süzülüp akıp gider.
sayfa sayfa dökülür, çözülürüz.
üzülerek, yüreğimizin eriyip yitmesini,
eski bir tahta sandalyenin üstünde;
çaresizce seyrederiz biz...
kayıp gider avuçlarımızın içinden heveslerimiz.
Ben senin en çok sesini sevdim
Buğulu çoğu zaman, taze bir ekmek gibi
Önce aşka çağıran, sonra dinlendiren
Bana her zaman dost, her zaman sevgili
Ben senin en çok ellerini sevdim
Devamını Oku
Buğulu çoğu zaman, taze bir ekmek gibi
Önce aşka çağıran, sonra dinlendiren
Bana her zaman dost, her zaman sevgili
Ben senin en çok ellerini sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta