Takıntı ile aşk arasındaki en bariz fark. Birisi can yakmak ister, diğeri canını yakmak ister. Üzülür fakat mutlu olmasını gönülden ister. Bu acıtır. Ve dile dökülür. yazıya dökülür. ama gerçekten üzülmesini istemez. Mutlu, hatta kendinden daha mutlu olmasını ister. Takıntı insan o kadar düşünerek sabah etmez. Takıntı insan Allah’a samimiyet konusunda tereddüt yaşamaz, göz yaşı ile kılınan namazlarda. Takıntı insan gerçeklerden korkmaz, aşık insan ise korkudan gözünü açamaz.
Seni ele sevirem ki...
Diyirsen ki, niye?
Ne bilim işte ele!
Seni görende bir hoş olir, ölür ölür ölirem...
Ahşam olir davar, nahır, mal gelir.
Komlar, ahırlar dolir
Devamını Oku
Diyirsen ki, niye?
Ne bilim işte ele!
Seni görende bir hoş olir, ölür ölür ölirem...
Ahşam olir davar, nahır, mal gelir.
Komlar, ahırlar dolir




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta