Küçük bir kılçık gibi takılı kalır
insanın yüreğinde,
tamamlanmamış bir aşkın öyküsü,
belki de hiç başlanmamış
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




o küçük kılçık,nasıl oturur mideye onu da biliyorsunuzdur siz....
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta