Kıyamet misali sesle uyandık,
Ne oldu bilmedik düştük yataktan.
Kenetlendik birlik olup dayandık,
"Tedbir" bizden oysa takdir Allah'tan.
Duyan var mı çığlıkları kulakta,
Canlı var mı? arar köşe bucak'ta,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Kalemine, ilhamına ve şuuruna bin barekallah Hatice kardeşim. Elbette bizler tedbirimiz aldıktan sonra tevekkül edeceğiz ama hiç bir tedbir takdir-i ilahinin ezeli hükmünü değiştirmez.
Ne mutlu, başına gelen her hadiseden ibret dersi çıkarıp daha müstakim ve daha muuttaki olmak için sa'y eden mü'minlere.
Hayırlı çalışmalar.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta