Benim tahtım bir çift göz, bir çift dizden ibaret.
Uzanmış dizlerine, tahtıma kurulmuşum.
Bin ordu bir olsa, yıkamaz tahtı elbet.
Bir şiirde demlenip, yunus'a sorulmuşum
Ölüm dedikleri uyku, ömür beyhude külfet.
Ne kadınlar sevdim zaten yoktular
Yağmur giyerlerdi sonbaharla bir
Azıcık okşasam sanki çocuktular
Biraksam korkudan gözleri sislenir.
Ne kadınlar gördüm zaten yoktular
Devamını Oku
Yağmur giyerlerdi sonbaharla bir
Azıcık okşasam sanki çocuktular
Biraksam korkudan gözleri sislenir.
Ne kadınlar gördüm zaten yoktular




Hazırlık dizelerinden sonra 'altın vuruş' son dizelerde gerçekleşiyor:Sözün özü, insan 'var'la 'yok' arasındadır aslında; ancak burdaki 'var' fiziksel bir 'var' değil; bir gözde dinlenebiliyorsan, bir dizde uyuyabiliyorsan ki 'var'dır. Gerisi mi?..Gerisi boş bir şeydir; fiziksel olarak 'var' olsan da sonuçta bu 'var' 'yok' hükmündedir, yani ölümden farkı yoktur böyle bir 'var'ın...Yüreğine sağlık şairim, güzel bir çalışma olmuş...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta