Gülleri solmuş bahçemin, çürümüş, tahta kapısı
Ben de, sen de, gül de, her şey Allah yapısı
Dostum o üzerindeki doğum tarihimin izleri
Affet, bu bendeki seni göremeyen gizleri
Açtın kollarını ve kanat gerdin yoluma
En zayıf anlarımda, sırtımı dayadım sana
Bilirsin, huzurunda çok ağladım
Âlâyiş-i dünyâdan el çekmege niyyet var
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var
Devamını Oku
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta