benim olmayan duvarların arasında
bilinmez bir akşama yürüyordum;
ardımda çocukluğum.
son gün ışığıyla, içten içe yanıyordu deniz!
içi kalkmış, çamurlu idi.
rüzgar da vuruyordu dalgayı sırtından, bin köpüğe
könül ayrılmayır öz baharından,
söhbet baharından söz baharından
deyirem vetenin birce qış günü
yaxşıdır qürbetin yüz baharından.
Devamını Oku
söhbet baharından söz baharından
deyirem vetenin birce qış günü
yaxşıdır qürbetin yüz baharından.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta