Tahsin Koç Şiirleri - Şair Tahsin Koç

Hz. Âdem topraktan yaratılmış
Sonra Allah(c.c.) ona ruh üflemiş
Havva ana kaburgasından yaratılmış
Alla(c.c.) emretmiş; İblis secde etmemiş

Mevla’m(c.c.): Cennetine koymuş

Bazen seyre çıkar avlanır
Bazen tenhalarda daldanır
Bazen başkalarından utanır
Bir türlü yere konmaz bu gönül

Bazen uçar çıkar göklere

Ah! Dede Ah!
Niçin saçların beyazlanmış
Niçin bükülmüş belin
Niçin tutmuyor elin
Konuşamaz olmuş dilin
Ah! Dede Ah!

Elimizden alıyorlar gençlerimizi
Asrımızda şeytan çok güçlendi
Biz gençlerle kesmişiz ilişkilerimizi
Asrımızda şeytanlar çok güçlendi

Ümitsiz değilim, bu süreçte asla

Hiç olur mu, iffetli insanın arsızı
Hiç olur mu, kanaatkâr İnsanın hırsızı
Hiç olur mu, Müslüman’ın nursuzu
Ara ki bulasın bu insanlığı

Benim neslime ne jandarma lazım ne polis

Günler haftalar oldu babam gelmedi
Çıkın yola bakın belki; Babam gelir
Biz hasretine dayanamaz olduk
Çıkın yola bakın belki; Babam gelir

Baba yokluğun bizlere pek yamandır

Yüklenmişsin, hayatın yükünü
Kimse görmez, senin tek’ini
Sanki mesken tutmuş, Çin’i
Yalnız yaşayan, Ay Mama Kızı

Cıvıl, cıvıl yaşardın hayatı

Çeşit çeşit at vardır, beyazı, demirkırı, yağızı, doru
İnsanlığın ihtiyacını gidermek için, çekerlerdi zoru
Hayvanlar içinde, en vefalı ve emektarlardan biri
Ah Atlar! Ah kıymeti bilinmeyen, küheylanlarım!

Savaşlarda öyle koşardın, hiç sakınmazdın kendini

Cami demek
Cami cem’in çoğuludur
Mescit ise caminin öz oğludur
Çünkü hepisi bir birine bağlıdır
Müslümanlar da buraya kalpten bağlıdır

Dört, güzide yar
Ararım, diyar diyar
Herkese, oldun yar
Dört, güzide yar

Resullulahın, yaverleri