Tahsin Emek Şiirleri - Şair Tahsin Emek

Tutunun geceler doğmasın Güneş
Gün ağarıp artık günde doğmasın
Tanınamaz oldu ne dost ne Kardeş
Kana susamışlara! Sabah olmasın

Kırdırdılar bir birine dört yanı

Nazarını sakın derdi! Harcama boş yere, Babam
Gözlerinle hep güzel bak güzelliklerdir yaşatan
Hakir bakma kimselere elbet TANRI'dır yaradan
Yüreğinle bak her zaman gözler vasıtadır Babam

Her Can Tanrıdandır elbet yoktur farkı bil ki senden

BANA NELER DEMİŞTİN

Gönlümü efkar sardı dertler başımı aldı
Sevdiğim de sen bana sözlerin nerde kaldı
Neydi sende o yürek onu yeller mi aldı
Yoksa beni unutup başka aşka’mı daldı

Beni bana bırakmadın! Ey zalim yıllar
Yazın kışı gösterdiniz, İlki sonbahar
Ruhumu haciz ettiniz! Hayatı kumar
Toplasam mutlu günleri! Belki ay yaparlar

Anımsarım çocukluğum yoklukla geçti

Göz görmez de gönül katlanır derler
Gönlüme bir türlü anlatamadım
Seniz yeşermiyor artık bu yerler
Çektiğim ahımdan kurtulamadım

Her nereye baksam durur hayalin

BEN DEĞİLİM O GİDEN

Başlamadan bitmiş meğer Aşkımız
Bunları eden sen! O ben değilim
Buralarda bitmiş yoldaşlığımız
Bitirende! Sen o ben değilim

Dün gece gözlerim semaya daldı
Hep seni aradım göğün yüzünde
Yıldızlar dans etti seni sakladı
Yorgunluklar çöktü iki gözüme

Bir yıldız kaymıştı irkildim birden

BEN İNSANIM DEDİM KENDİME

İnsanım ben diye dedim kendime
Paylaşırım insanların derdini
Ne zaman nerede bir yoksul görsem
Onu düşünür ve de onu yaşarım

Ben sana yaşarım bu hayatımı!
Benim yaşamakla kalmadı işim
Viran ettin benim gönül tahtımı!
Kısacık ömrümde ak oldu şaçım

Sen mutlu ol yeter beni düşünme

Dün bizde kar yağdı her taraf beyazlandı
İçerimdeki sevda tükenmişken canlandı
Seni andırdı bana nazlı nazlı düşen kar taneleri
Henüz yere düşmeden dönsem mi diyor geri
Isıtmıştı gök yüzünü düşen karlar
Bir görsen Deniz üstünde nasıl uçuşuyordu martılar