Karşımda uzun uzadıya bir çemberlitaş
— Sahi ne onlar?
Ardı sıra dizilmiş bu gökler de neyin nesi?
Biri bucaksız koca deniz gözlerinden
— Ya öteki? Öteki neden ayrık ve yalnız
Aynası şehrin bir avuç toprakla
Gömülmüş maden işte yahut birtakım zula
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta