Tahammül Şiiri - Emir Kar

Yıkılsın istiyorum bu zalim dünya,
Ömrü daha varsa da artık sonu gelsin.
Beddualarım değsin toprağa, suya.
İnsanlık ve nefsim nankör, bilinsin.

Ne kadar susup kandırsam kendimi,
O kadar gafletle boğuşacak ruhum.
Yetişmeyecekse mazluma, elimi
Ben kendim keserim, kanım durulsun.

Girsin avare gezen cinler rüyama,
Duydukça kundaktan feryat sesini.
Bir hançer misali saplı uykuma.
Yaratan! Artık kes nefesimi.