Dünyaya kendini direk mi sandın
Mala mülke tamah edip de aldandın
Şimdi sende kardeşsiz sevgisiz kaldın
Dilin başka sazın başka söyler
Şimdi gülüyor sana ağalar beyler
Ne küçük sevdin ne büyüklerini saydın
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




MALA MÜLKE KİM TAMAH ETMİYORKİ DÜNYADAYIZ SONUNDA DEĞİLMİ GÜZEL BİR ŞİİRDİ KALEMİNİZ DAİM OLSUN
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta