Yalnızlık çökmüş, sararmış yüzler,
Herkes bir köşede suskun ve küskün.
Dert dolu içimiz, çatlamış dizler,
Sevincimiz yitik, gönüller kırgın.
Yalnızlığa gömülmüş, sessiz bir şehir,
Gönüller hüzün dolu, yok içte sevinç.
Bu kadar yürekten çağırma beni!
Bir gece ansızın gelebilirim.
Beni bekliyorsan, uyumamışsan,
Sevinçten kapında ölebilirim.
Belki de hayata yeni başlarım,
Devamını Oku
Bir gece ansızın gelebilirim.
Beni bekliyorsan, uyumamışsan,
Sevinçten kapında ölebilirim.
Belki de hayata yeni başlarım,



