Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
zamanmı değişti,bizlermi değiştik hala bilmiyorum..ama insanlar artık kendileri için yaşıyorlar,eski komşuluklar,arkadaşlık,dostluklar yok.Bende çok özlüyorum eski günlerimi,yüreğine sağlık şair arkadaşım ne güzel anlatmışsın...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta