Efkarın biri bin para ettiği is kokulu ellerimde
Soluklanıyor yüzüm
Sessizliğin yumruk olup dayandığı ve bir bıçak gibi ömrün sus durağında bilenen bakışlarının gizlendiği yerdi gece
karanlıktı...
Kaç sevda prangası vurulması gerekiyorsa kalbe
işte sen okadardın
Yalnızlığın uçurum bakışlı gözlerinde
Sevgilim, bir günün ortası şimdi
Taşıtlar hızla gelip geçiyor, her yer kalabalık,
Ben seni düşünüyorum bir bodrum kahvesinde
Uzat bana uzat ellerini
İzinli askerler görüyorum, kırıtarak yürüyen işçi kızlar
İstanbul her günkü yaşantısı içinde, uğultulu,
Devamını Oku
Taşıtlar hızla gelip geçiyor, her yer kalabalık,
Ben seni düşünüyorum bir bodrum kahvesinde
Uzat bana uzat ellerini
İzinli askerler görüyorum, kırıtarak yürüyen işçi kızlar
İstanbul her günkü yaşantısı içinde, uğultulu,




adı aşk değildi yaşananların...asi bi rüzgardı.nereye eserse sürükledi sevdamızı.bazen kimsenin yürümeye bile cesaret edemediği ıssız karanlık sokaklara bazen gökkuşağnın en tepe noktasına.mora....
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta