şiirlerimin de tadı kalmadı,
yazmanın anlamı yok.
sen gidince kalemler yazmaz oldu.
düşünce yelkenim sararıp soldu.
bu kadar mı acı verir gidişin,
bu kadar mı keder.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Gönül dostum; Şiirlerin yaşantımızda bir parça sanki. Çok beğeniyorum. Gönlünüz güzelliklerle dolsun. Selamlar...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta