Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
gören gönlünüze sağlık. keşke her fani öyle nazar kılsa. bunca vahşet, insana düşen dehşet hayat pınarlarında sukun bulurdu. hayli manidar ve ahenkli bir şiir okuduğuma sevindim.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta