Sabah her zamanki gibi uyandın.herkese göre ya geç ,yada erken,güneş doğması gerektiği yerden doğdu.bir haber aldın bir çocuk doğdu,bir tanıdığını kaybettin,sevinci yaşayamadın.Doğan çocuğun kimse haberini paylaşmadı.kaybettiğin tanıdığını.yıllardır görmemiş konuşmamışsan bile kötü haber tez yayılır demiş eskiler;çok geçmeden duyarsın.hayıflanırsın gidişine gidenin ardından ya en yakınında olursun yada en uzağında paylaşırsın anlarını acısını sevincini yaşarsın,son bir kelamın olsun istersin ama tabutlar ses geçirmez bunuda bilirsin…”ÜSTÜ KALSIN”
‘Ölüyorum tanrım
Bu da oldu işte.
Her ölüm erken ölümdür
Biliyorum tanrım.
Ama, ayrıca, aldığın şu hayat
Fena değildir...
o kadar da önemli değildir bırakıp gitmeler,
arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.
utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer…
belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine derince bakmasalardı eğer…
Devamını Oku
arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.
utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer…
belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine derince bakmasalardı eğer…




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta