biriktirdiğim hayat bir şefkat ırmağı
kalpte açılan kapı, kanatlarıyım ruhunun
şifacı değilim, tınısıyım çürümenin
doğum sularında bedenim bebeğime tabut
damarlarımdaki zehrin, derinleşen yasın
uzanışıyım mevsimlere
emzirdiğim ölüm, dokunduğum melek
Âlâyiş-i dünyâdan el çekmege niyyet var
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var
Devamını Oku
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta