Kaldırımdan suyla süpürüyor itfaiye
Ölü bedenlerden kalan et parçalarını ve kanları
Yokuştan aşağı akıyor ölenlerin ruhları
Arık suyuna karışıyorlar buldukları ilk delikten
Polisler meydanı kapatmış, girmek yasak
Ölürken koruyamadıklarını koruyorlar bizden
Acı bir ağıt duyuluyor taziye için gittiğimiz evde
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta