Yorulur insan, yaşamaktan, yaşananlardan.
Yorulur insan, düşünmekten.
Bir şeylerin olması için çabalamaktan.
Bir şeylerin iyi gitmesi için uğraşmaktan.
Kapanmayan yaralar vardır.
Her gün daha çok kanayan.
Geçmek bilmeyen yaralar.
Kaf önce hafif hafif düşüyorsun sonra
kızıl kızıl dağılıyorsun elimde kalıyor iki nokta
atıp kırmızı bir gül kalbimin tam ortasına
kaçıyorsun mevsimlerden mevsimlere
tahtı çalınmış bir padişahım oysa
kayboluşunu arayan hesapsız yolculuklarda
Devamını Oku
kızıl kızıl dağılıyorsun elimde kalıyor iki nokta
atıp kırmızı bir gül kalbimin tam ortasına
kaçıyorsun mevsimlerden mevsimlere
tahtı çalınmış bir padişahım oysa
kayboluşunu arayan hesapsız yolculuklarda




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta