Chopin’den bir parça çalmıştın bana
Öyle hoş dokunuyordun ki tuşlara
Susmalarını söyleyecektim kuşlara
Kalbim eşlik ediyordu vuruşlara
Gücüm yoktu nota arası susuşlara
Ah sonu gelmedi bu susuşun
Bak, üstü tozlandı birkaç tuşun
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta