Rüzgâr esti de savrulduk;
Bu derde tabip neylesin?
Ataş düştü de kavrulduk;
Bu derde tabip neylesin?
Has bahçeye girer olduk,
Bahçede gül ile solduk.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Fevzulah Bey!
Kutlarım yüreğine sağlık
muhabbetle
buda benimki
Leyla, Elif Hecede
Yürek yanar ateşe,
Gece hasret güneşe,
Ay neylesin neylesin,
O da meftun güneşe
Ne merhem var, ne ilaç,
Derde derman, la ilaç,
Lokman Hekim neylesin,
Mecnun Leyla’ya muhtaç.
Ayın şavkı peçede,
Gönül gezer yücede,
Piri mecnun neylesin,
Leyla, Elif hecede.
...............
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta