Tüm uykusuzluklarımın çatısından
Düşen kara kara günlerdir aslında.
O tek gözlü ejder gibi zamanlar
Püskürüyor yıldırımlar, fırtınalar.
Açlık, aşırı doyumlulukmuş meğer
Bir başka açlığa hayallerle fişli.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Ben kabul edemem zincirli bir özgürlük
Ve hayattan edilmiş bir hayat.
Damarlarımda taşıdığım cevher: Türklük
Ve kendime özgü bir tabiat.
Yürekten kutlarım.
İlk 10 puan benden
saygılarımla
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta