Tabiat Şiiri - Namık Ant Benson

Dağlar uzanır göğe, başı dumanlı,
Rüzgâr anlatır taşlara zamanı.
Ovalar serilir yeşil bir dua,
Toprakta saklıdır hayatın sırrı.

Akarsular iner dağdan ovaya,
Gümüş bir sesle çağırır denizi.
Her damla taşır uzak bir hikâye,
Kavuşur sonunda mavi sessizliğe.

Deniz uyur geceleri ay altında,
Dalgalar fısıldar kıyıya sabrı.
Ufuk çizgisinde gök birleşir suyla,
Kalp durur, zaman olur anı.

Okyanus çağırır uzak rüyalarla,
Derinliklerinde sır saklı durur.
Bir nefes alır dünya bu sularda,
İnsan susar, doğa konuşur.

Dağdan ovaya, sudan sonsuza
Bir döngüdür bu, eksilmez, tükenmez.
Doğa öğretir sessizce insana:
Yaşamak, uyumdur; hükmetmek niye?